refute
Präsens
| Indikativ | |
|---|---|
| ich | refutes |
| du | refuted |
| er/sie/es | refuting |
| wir | refuted |
Futur I
| Indikativ | Konjunktiv I | Konjunktiv II | |
|---|---|---|---|
| ich | werde refute | werde refute | würde refute |
| du | wirst refute | werdest refute | würdest refute |
| er/sie/es | wird refute | werde refute | würde refute |
| wir | werden refute | werden refute | würden refute |
| ihr | werdet refute | werdet refute | würdet refute |
| sie | werden refute | werden refute | würden refute |
„refute" (Deutsch) in anderen Sprachen
Übersetzungen aus dem Wörterbuch — eine Sprache pro Zeile, mehrere Varianten durch Komma getrennt.
| Sprache | Übersetzung | |
|---|---|---|
| CroatianHrvatski | opovrgnuti | [ɔpɔvrɡnʊti] |
| GermanDeutsch | widerlegen | [/ˌviːdɐˈleːɡən/] |
